user_mobilelogo

20180610 184939 2W niedzielę 10 czerwca br. w Alei Zasłużonych Ludzi Morza im. Marszałka Józefa Piłsudskiego po raz XV osłonięto pamiątkowe tablice. W tym roku uhonorowano: braci, kapitanów żeglugi wielkiej Edwarda i Bronisława Gubała, Augustyna Markowc oraz kmdr Zbigniewa Przybyszewskiego. Uroczystość odbyła się z udziałem wojskowej asysty honorowej. Odsłonięto także postument jednego z najstarszych polskich żaglowców STS "Generał Zaruski".

slideshow bottom

W miejscowości Rewa w gmienie Kosakowo nieopodal cypla Rewskiego mieści się Ogólnopolska Aleja Zasłużonych Ludzi Morza im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Każdego roku  w Alei wmurowywane są tablice pamiątkowe w kształcie róży wiatrów upamiętniające Zasłużonych Ludzi Morza. Tytuł ten nadaje się osobie, która swym życiem, postawą i pracą przysporzyła sławy polskiemu morzu i przyniosła chwałę ojczyźnie. Polskie Towarzystwo Nautologiczne jest w składzie Kapituły przyznającej Tytuł oraz autorem wielu wniosków o nadanie tytułu "Zasłużony Człowiek Morza".

kpt. ż. w. Edward Hubert Gubała - urodzony 3 listopada 1904 r. w Rakowie. Uczęszczał do Szkoły Handlowej w ukraińskim Sławińsku. W 1919 r. powrócił do kraju i zamieszkał w Dąbrowie Górniczej gdzie kontynuował naukę. W 1920 r. został powołany do wojska, służył w II Pułku Strzelców Syberyjskich w Warszawe. W 1927 ukończył z wyróżnieniem Wydział Nawigacyjny Szkoły Morskiej w Tczewie. W sierpniu 1932 r. został mianowany ppor. Marynarki Wojennej, a z dniem 1 stycznia 1939 r. porucznikiem Marynarki Wojennej. Karierę morską rozpoczął od pełnienia funkcji IV oficera pokładowego na żaglowym statku szkolnym s.v. "Lwów". Od 1939 r. pływał jako kapitan. Edward Gubała w roku 1935 uzyskał dyplom Kapitana Żeglugi Małej, zaś dyplom Kapitana Żeglugi Wielkiej otrzymał w Londynie 1 czerwca 1940 r. W dniu 1 września 1939 r. jako dowódca statku "Robur IV" odebrał depeszę kierującą go do szwedzkiego Goteborga. Na "Roburze IV" pływał do października 1940 r., następnie przejął dowodzenie francuskiego frachtowca. W 1945 r. wraz z Władysławem Wagnerem rozpoczął niebezpiecznął pracę rybaka na Morzu Północnym. Od lipca 1946 roku pracował w charakterze inspektora techniczni-nawigacyjnego w Polskiej Misji Morskiej w Londynie. Do Polski powrócił w 1948 r. i podjął pracę w gdyńskim Dalmorze jako wicedyrektor. W 1950 r. pełnił funkcję dyrektora Państwowej Szkoły Rybaków Morskich. W sierpniu 1952 4. został aresztowany pod zarzutem udziału w antypaństwowej organizaji "Wolność i Niepodległość" i za działalność szpiegowską skazany na karę śmierci. Po miesiącach pobytu w celi straceń i próbach egzekucyjnych karę zamieniono na 15 lat więzienia. Edward Gubała wyszedł na wolność w październiku 1956 r. Wrócił do pracy na morzu. Za zasługi w pracy i służbie wojennej został odznaczony m.in. Medalem Morskim - Polskiej Marynarki Handlowej, medalem "Zwycięstwa i Wolności 1945", medalem "Atlantic Star" oraz "War Medal 1939-1945", a także Złotą Odznak "Zasłużony Pracownik Morza". Edward Gubała był autorem wielu publikacji, za co został uhonorowany nagrodą literacką "Josepha Konrada Korzeniowskiego". Kpt. ż.w. Edward Gubała należał do osób, które wzbogaciły zasoby "Sali Tradycji" Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni, a swoimi radami i sugestiami przyczynił się do rozwoju tej placówki. ZMarł 24 stycznia 1980 r. i został pochowany na Cmentarzu Witomińskiem w Gdyni.

Kpt. ż. w. Bronisław Gubała - urodzi się 27 września 1909 r. w Juzówce na Ukrainie. W 1919 r. wraz z rodziną wrócił do Polski i zamieszkał w Sosnowcu. W 1930 r. ukończył Wydział Nawigacyjny Szkoły Morskiej w Tczewie. Ponieważ nie było możliwości pracy na polskich statkach podjął ją na statkach bandery francuskiej. Po wybuchu wojny jako jeden z pracowników Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyi został przekazany jednostkom wojskowym. W roku 1939 wydostał się z podbitego kraju. We Francji wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Walczył na terenie Alzacji i Jury w krótkiej wojnie obronnej Francji. Za dzielną postawę żołnierską, odwagę osobistą i gotowość do poświęceń oraz bohaterską akcję bojową został uhonorowany: Krzyżem Walecznych i Croix de Guerre z gwiazdką brązową. Po kapitulacji Francji został intenowany w Szwajcarii, skąd dotarł do Hiszpani, gdzie został zatrzymany i skierowany do obozu koncentracyjnego "Miranda de Ebro". Po ucieczce skierował się na Gibraltar. Podjął pracę w szkolnictwie morskim. Był wykładowcą na kursach szyprów. Brał udział w rozwoju kadr polskiej marynarki handlowej, pracował jako rybak. W 1947 roku wrócił do Polski. W roku 1952 został aresztowany, a w 1953 roku skazany na karę śmierci, z utratą praw publiczych i obywatelskich oraz na przepadek całości mienia na rzecz Skarbu Państwa. Wyrok został zamieniony postanowieniem Najwyższego Sądu Wojskowego na karę 15 lat pozbawienia wolności z utratą praw na okres 5 lat i przepadek mienia. Został skierowany do więzienia we Wronkach. Z powodów zdrowotnych oraz starań żony został zwolniony. Po odzyskaniu wolności pracował w Urzędzie Morskim w Gdyni, a później w Szkole Morskiej w Gdyni. 4 lipca 1960 r. otrzymał Dyplom Kapitana Żeglugi Wielkiej i został zatrudniony w PLO. Zdecydował się jednak na wyjazd do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował w bankowości. Już przed II wojną światową publikował, pod pseudonimem, opowiadnia. Dochody ze skromnej działalności pisarskiej, przygotowania słuchowisk dla Teatru Polskiego Radai były głównym źródłem utrzymania. Zmarł 26 maja 1981 roku w Kaliformi. Jego prochy spoczywają na Cemntarzu Powązkowskim.

 

 

Zdjęcia: https://www.facebook.com/pg/MarynarkaWojennaRP/photos/